9. inne zasady lata - benjamin alire saenz

Tytuł: Inne zasady lata

Tytuł oryginalny: Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe

Autor: Benjamin Alire Saenz

Tłumaczenie: Agnieszka Skowron

Wydawnictwo: Rodzinne

❝Delikatne, szczere poszukiwanie swojej tożsamości i seksulaności, pełne pasji przypomnienie o tym, że miłość - czy romantyczna czy rodzinna - powinna być otwarta i wolna od wstydu❝ - Publishers Weekly

❝Dwóch znudzonych i zagubionych samotników, wspólne lato. Przyjaźń, która z czasem przeradza się w zakochanie i potrzeba zdefiniowania siebie na nowo w świecie, który sprzyja tylko niektórym miłościom. To powieść o poszukiwaniu szczęścia i bliskości na przekór tragediom. Odsłania ona przed przytelnikami całkiem nową perspektywę dorastania. jest prawdziwa❝ - Agata Chaber, prezes Kampanii Przeciw Homofobii

❝"Inne zasady lata" to książka, od której nie bylem w stanie się oderwać aż do czwartej rano. To piękna opowieść o młodości, dojrzewaniu, pierwszej wielkiej przyjaźni, oddaniu, o poszukiwaniu prawdziwej miłości, strachu i obawach towarzyszących nam zawsze i wszędzie. To także opowieść o wielkich staraniach żeby nie zawieść bliskich no i o pocałunkach, które mogą odkryć przed nami tajemnice wszechświata. To książka w której każdy z nas odnajdzie cząstkę siebie z przeszłości. To także lustro, w którym wielu z nas zobaczy siebie lub bliskich w teraźniejszości. Ta powieść uczy, żeby nie uciekać, a być... być szczęśliwym. Powiem szczerze. Zakochałem się❝ -  Michał Piróg

El Paso. Dwóch nastoletnich samotników o niecodziennych imionach.

Arystoteles. Wściekły nastolatek, którego brat siedzi w więzieniu.

Dante. Mądrala i artysta z nietypowym poglądem na świat.

Zdaje się, że nie mają ze sobą nic wspólnego. Ale kiedy zaczynają spędzać ze sobą czas, odkrywają przyjaźń, która zmieni ich życie. Przyjaźń, która sprawi, że nauczą się najważniejszej prawdy o sobie i akceptacji tego, kim tak naprawdę chcą być.

O historii Dante oraz Arystotelesa można mówić wiele, ale wydaje mi się, że czego bym nie powiedziała byłby to spoiler. Dialogów w tej książce przeważa nad opisem, przez co jest to książka na parę godzin. Czyta się ją niezwykle szybko, ale prawdę powiedziawszy mnie czasami nudziła oraz się dłużyła, ale sądzę, że to zależy od osoby. Słyszałam dużo dobrego o tej pozycji i z ręką na sercu mogę powiedzieć, iż się nie zawiodłam. Jest to lekka historia, idealna na upalne lato. Nie mogę tutaj za wiele powiedzieć o wykreowanym świecie czy postaciach, ponieważ tak jak wspominałam opisów jest w tej książce jak na lekarstwo. Perypetie Dantego oraz Arystotelesa zaczynają się na początku jednego lata, a kończą pod koniec następnego. Bohaterowie powoli odkrywają, kim są, smakują pierwszej miłości, pocałunków, życia, dzięki czemu ich losy mają swój urok. Jedyne, co mi się nie podobało to to, że niektóre sytuacje nie zostały, moim zdaniem do końca dowiedziane, a losy tej dwójki zakończyły się zbyt wcześnie. Bardzo chciałabym się dowiedzieć, czy Arystoteles nawiązał jakąś reakcję ze swoim bratem, czy też wszystko pozostało bez zmian. To jedyny mały minus, jaki udało mi odnaleźć w tej książce. W końcu po długim czasie udało mi się wpaść na wyjątową lekturę, którą aż chciało się czytać.

Ocena końcowa: 9/10

8. uwięzione - natasha preston

Tytuł: Uwięzione

Tytuł oryginalny: The Cellar

Autor: Natasha Preston

Tłumaczenie: Karolina Pawlik

Wydawnictwo: Feeria Young

Pewnego wieczoru Summer idzie sama na imprezę. Nigdy na nią nie dociera. Lewis, jej chłopak, później nie może sobie wybaczyć, że nie było go przy niej. W jednej chwili szczęśliwa nastolatka traci kochającego chłopaka, rodziców i brata. Traci całe swoje życie, trafiając w miejsce, z którego nie ma ucieczki. Od tej pory nie będzie już sobą, Summer. Wraz z trzema innymi dziewczynami będzie musiała znosić życie w zamknięciu, codzienny strach i ból i... o wiele więcej. W tej sytuacji nie ma dobrych zakończeń.

PRZECZYTAJ, A JUŻ NIGDY NIE BĘDZIESZ CHCIAŁA DOSTAĆ KWIATÓW.

Po samym opisie możemy spodziewać się książki, która będzie nas trzymać w napięciu, ale niestety rzeczywistość jest zupełnie inna. Otrzymujemy książkę, która przez większość swojej fabuły nudzi czytelnika. a przynajmniej tak było w moim przypadku. Sama nie wiedziałam, jak mam ją ocenić i czy moja ocena nie jest za wysoka. Książka nie była może najlepsza, ale nie była też najgorsza, ponieważ nie zanudzała mnie do tego stopnia, że nie dałam rady jej czytać. Ja potrzebowałam osoby, która ma jakąś obsesję od pamiętnego Harry'ego z "Naszego Nigdy" i pomyślałam, że Clover w końcu zaspokoi moją potrzebę takiej postaci, ale się zawiodłam. Owszem z Collinem nie było w porządku, zabijał, porywał, ale z opisów nie byłam w stanie poczuć tej jego obsesji, "zatracić się" w niej. To chyba była rzecz, która zawiodła mnie najbardziej. Postacie w tej książce wydawały mi się być nijakie oraz nudne. Summer przez trzy/czwarte rozdziałów się użalała, płakałam, narzekała, knuła... Miałam wrażenie, że w każdym rozdziale dzieje się to samo. Pod koniec coś się rozkręciła i zaczęła walczyć, ale to tylko przez jeden rozdział, czyli jakieś piętnaście stron. Może, gdybym czytała ją, mając trzynaście albo czternaście lat pozycja bardziej przypadłaby mi do gustu, ale niestety na chwilę obecną moja opinia jest, jaka jest. 

Ocena końcowa: 4/10

7. skradzione laleczki - ker dukey & k. webster

Tytuł: Skradzione Laleczki

Tytuł oryginalny: Pretty Stolen Dolls

Autorki: Ker Dukey i K. Webster

Tłumaczenie: Dorota Lachowicz

Wydawnictwo: Niezwykłe

❝Kogo kocha Benny? Swoje małe, słodkie lalki.

Póki są posłuszne i nie stają z nim do walki.

Dba, by były piękne. Włosy im układa 

i na ich młode ciałka sukienki zakłada.

A gdy noc zapada do zabawy przystępuje.

Młodsza lalka uległa, starsza walczyć próbuje.

Lecz kiedy ta ulubiona od niego ucieka,

nie liczy się, że druga pozostać przyrzeka.

Serce pęka mu z rozpaczy, oczy ma pełne łez,

jego lalka musi wrócić, bądź jej życia nadszedł kres.❝

Czy podjąłeś kiedyś decyzję, która zaważyła na całym twoim życiu?

Dwanaście lat temu czternastoletnia Jade Phillips oraz jej młodsza siostra, Macy, zostały uprowadzone z pchlego targu. Dziewczynki były więzione przez psychopatycznego potwora imieniem Benny (znanego także jako Benjamin Stanton), skazane na jego znęcanie się i tortury. Po czterech latach Jade udało się uciec oprawcy. Niestety, nie mogła zabrać ze sobą siostry. Przyrzekła więc, że po nią wróci.

Obecnie, już jako szanowana pani detektyw, Jade nadal nie potrafi poradzić sobie ze świadomiścią, że nie udało jej się uratować młodszej siostry. Potworna przeszłość nie daje kobiecie spokoju. Nawiedza teraźniejszość i nie pozwala pani detektyw na nawiązanie żadnych bliskich relacji. Zdeterminowana, by wyrwać siostrę z rąk oprawcy, Jade rzuca się w wir pracy. Każdą sprawę zaginięcia traktuje, jak gdyby szukała Macy. Sprawdza wszystkie możliwe tropy, by odnaleźć ofiary i wpakować winowajców za kraty.

Jej najnowsza sprawa coś jej jednak przypomina, a podświadomość od razu podpowiada, że oto powrócił ich okrutny oprawca. Z pomocą przystojnego partnera Jade bada nowe tropy w poszukiwaniu starego wroga. Ma nadzieję, że jej siostra nadal żyje i w końcu wróci do domu.

Porywacz podejmuje wyzwanie, rozpoczynając swoją mroczną grę. I wygląda na to, że wygrywa. Jade jest jedynie zabawką w jego rękach. Benny robi z niej wariatkę. Sprawia, że otoczenie przestaje jej ufać. A kiedy nic nie jest tym, czym się wydaje, a liczba ofiar stale rośnie, koieta uświadamia soie, że oprawca bawi się z nią w kotka i myszkę. Teraz jednak jest już za późno. Polowanie dobiegło końca. Ona od zawsze była ofiarą. Drapieżnik znów ją odnalazł. I ukradł. Raz jeszcze.

Zastanawiałam się już od dłuższego czasu, co mogę napisać o tej książce, moja opinia na jej temat podczas jej czytania. Początek książki był świetny, czytało się ją lekko oraz szybko, ale gdzieś po stu pięćdziesięciu stronach coś poszło chyba nie tak, bo zaczęła mnie nudzić. Niektóre rzeczy naprawdę mi się podobały, ale po chwili autorki to psuły. W pewnym momencie książka zamieniła się dla mnie z thrillera w kiepski erotyk, w którym Grey'a dało się wyczuć na kilometr. Jednak końcówka wszystko nadrobiła i sprawiła, że chcę się zaraz sięgnąć po drugi tom, którego premiera już niedługo. Odnosząc się do całokształtu fabuły to powrót do czasów, gdy Jade była więziona przez Benny'ego o wiele bardziej mi się podobała. To właśnie teraźniejsze życie głównej bohaterki trochę mnie nudziło, ale nie było jakoś wielce źle. Jednak książka niekiedy zaskakuję, chociażby pamiętna scena zaręczyn, czegoś takiego nie znajdziecie w żadnej innej książce, uwierzcie mi. Jeśli chodzi o bohaterów to byli moim zdaniem dopracowani. Jade była dla mnie niemałą niespodzienką. Pomimo tego, co przeszła, a nie ukrywajmy została wielokrotnie zgwałcona, niekiedy nawet sama oddawała się Benny'emu z różnych powodów, ona nie bała się dotyku, wręcz przeciwnie ona podszebowała seksu by zapomnieć i to nie delikatnego, a brutalnego. To mi się bardzo podobało, ponieważ jej postać odbiegała od utartych schematów ofiar. Benny, znany także jako Benjamin, jest to człowiek chory psychicznie, ma dziwną obsesję na punkcie laleczek, ich tworzenia, wszystko musi być u niego perfekcyjne, ale moim zdaniem jest to spowodowane jakimś zdarzeniem z jego przeszłości i mam cichą nadzieję, że dowiemy się o jego przeszłości czegoś więcej w drugim tomie. Jeśli chodzi o Dillona to sama nie wiem, co mam o nim sądzić. Tak naprawdę nie mogę o nim zbyt wiele powiedzieć, nie zdradzając niczego z treści książki. Podoba mi się jego podejście do pewnych spraw, jego spojrzenie na nie. Bo, czyli najnudzniejsza i chyba najbardziej irytująca osoba w tej książce, ale mimo wszystko trochę mi szkoda ze względu na pewne zdarzenia. Na sam koniec postać, której było bardzo mało, ale była dla mnie wielkim zaskoczeniem, a mianowicie Macy, czyli siostra naszej głównej bohaterki. Nie spodziewałam się po niej pewnych rzeczy. Och, jeszcze jedno mało ostrzeżenie, ja po tej książce miałam koszmary, poza tym zawiera ona wiele przekleństw oraz scen erotycznych, niekiedy brutalnych, więc pomyślcie dwa razy zanim po nią sięgniecie.

Ocena końcowa: 8/10

6. ponad wszystko - nicole yoon

Tytuł: Ponad Wszystko

Tytul oryginalny: Everything Everything

Autor: Nicola Yoon

Tłumaczenie: Donata Olejnik

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Moja choroba jest bardzo rzadka. Mówiąc krótko - mam alergię na cały świat. Od siedemnastu lat jestem uwięziona w domu. Kontaktują się ze mną wyłącznie mama i moja pielęgniarka. Pewnego dnia wyglądam przez okno i widzę... jego. Jest wysoki, szczupły, ubrany na czarno. Nasze spojrzenia się spotykają. Obserwuję go z oddali. Już wiem, że moje życie właśnie się zmieniło. Nieodwracalne. I wiem, że to będzie katastrofa.

Książkę czytałam ponad miesiąc temu, ale przez obowiązki szkolne nie mogłam się na jej temat wypowiedzieć. Słyszałam sporo dobrych opinii, więc nastawiałam się na coś wielkiego, coś co jest serio dobre, ale się zawiodłam. Dostałam książkę moim zdaniem przeciątną. Może było w niej coś lekko nowego, ale też nie do końca. Początkowo czytało mi się ja szybko oraz lekko, ale potem zaczęłam się trochę nudzić. Książkę przeczytałam praktycznie w jeden dzień i miałam dość. Nie miałam ochoty już sięgać po nic innego, ponieważ byłam już zmęczona. Zakończenie tej historii było zaskakujące, ale też dla mnie przewidywalne. Już wraz z mailem, który główna bohaterka otrzymała od pewnej osoby szło się paru rzeczy domyślić. Moje domysły akurat okazały się być trafne. Jeśli chodziło o postacie i ich wykreowanie to tutaj było deczko lepiej. Najpierw trochę o głównych postaciach. Olly - niby chłopak, jak wielu (nie okłamujmy się nie on jeden chodzi ciągle ubrany na czarno), ale mimo to jest to całkiem interesująca osoba. Ma on swoje problemy rodzinne, ale także pewne zainteresowania. Maddie - opisując tę postać jednym słowem: nuda. Wiem, że to prawdopodnie przez jej chorobę, ale moim zdaniem osoba, która nawet przez całe swoje życie jest zamknięta w swoim pokoju może mieć ciekawsze życie i też nie ubierać się ciągle tak samo. Teraz czas na bohaterów gruplonowych i epizodycznych. Carla, czyli pielęgniarka. Polubiłam ją, była tak pozytywna, pomagała Maddy w niełatwym dla niej okresie, ryzykując naprawdę wiele, a takie postacie cenię. Doktor Pauline (swoją drogą to piękne imię), czyli matka głównej bohaterki. Krótko i na temat: postać przemyślana, moim zdaniem. Wszytkie rzeczy składały się spójną całość, która prowadziła do jednej rzeczy. No i na sam koniec, moja ukochana postać, czyli przyjaciel Olly'ego. Ja nie pamiętam jego imienia, ale był on tak pozytwną osobą, że potrzebuję oddzielnej książki o nim.

Ocena końcowa: 7/10

5. morze spokoju - katja millay

Tytuł: Morze Spokoju

Tytuł oryginalny: Sea of Tranquility

Autor: Katja Millay

Tłumaczenie: Zuzanna Byczek

Wydawnictwo: Jaguar

❝Wzruszająca i pełna emocji. Dla mnie książka roku - a może i najlepsza w ogóle❝ - Colleen Hoover

❝Trudno mi opisać, jak uwielbiam tę książkę. Poruszyła mnie tak, jak żadna inna. Złamała mi serce, napełniła smutkiem, rozpaczą, miłością i nadzieją. Przede wszystkim nadzieją❝ - The Indie Bookshelf

❝To jedna z tych książek, które nie oferują jedynie rozrywki - jest czymś więcej. Poruszyła mnie, zajęła moje myśli, stała się częścią mnie❝ - Tought Critic Book Reviews

❝Jedna z najbardziej niezwykłych książek, jakie czytałam. Po prostu przepiękna❝ - Lisa's Book Review

W tym świecie nie ma magii, a cuda się nie zdarzają. NASTYA przekonała się o tym dwa i pół roku temu. Jedno wydarzenie przekreśliło wszystkie jej plany. NA ZAWSZE.

JOSH nie ma tajemnic. Wszyscy jego bliscy nie żyją, a przyjaciele... Kiedy twoja obecność przypomina innym, jak kruche jest życie, ludzie wolą trzymać się na dystans.

DWOJE MŁODYCH LUDZI ze skomplikowaną przeszłością. Ich przyjaźń nie jest łatwa. MIŁOŚĆ okaże się jeszcze trudniejsza...

Nastya i Josh mają szansę odbudować swoje życie - razem. Jednak najpierw muszą nauczyć się na nowo UFAĆ, WIERZYĆ I WYBACZAĆ.

Morze Spokoju to dla mnie coś więcej niż zwykła książka, to historia do której będę wracać wielokrotnie. Oczarowała mnie swoją niezwykłość, tym że nie przypominała mi żadnej innej książki. Może i czytałam ją bardzo dlugo, ponieważ upłynął mi na jej czytaniu miesiąc, a ja zdążyłam w między czasie przeczytać pięć innych pozycji, ale dzięki temu mogłam się rozkoszować historią Nastya i Josha. Po opisie możemy zobaczyć, iż mamy dwójke osób oraz pomyśleć, że będzie to kolejna, oczywista historia dla nastolatków. Uwierzcie mi jednak na słowo, że jeśli chodzi o tą powieść to nic nie jest takie jak może się wydawać. Mamy tutaj świetnie wykreowane postacie, które uciekają się w swoje światy, a nic co robią jest przemyślane przez autorkę. Każde najmniejsze zachowanie ma wpływ na coś albo też coś miało na nie wpływ. Poważnym tematą, które porusza książka towarzyszy także humor. Nieraz podczas jej czytania się zaśmiałam. Dużo uśmiechu dawała także postać Drew, który wydawał się być tym typowym chłopcem, szukającym zabawy na jedną noc, ale w rzeczywistości było zupełnie inaczej, więc jeśli ktoś postanowi zabrać się za czytanie tej pozycji, nie zniechęcajcie się do jego postaci od razu. Mamy tutaj także wiele opisów, które są rozbudowane oraz spójne i mimo ich ilości nie nudzą oraz pozwalają nam poznać w wysokim stopniu emocje bohaterów, a także ich przeszłość wraz z wiążącymi się z nią konsekwencjami. Dodatkowo końcówka przynosi czytelnikowi istny rollercoaster emocjonalny, gdy do niej doszłam nie byłam w stanie oderwać się nawet na chwilę od tej książki. Jedna bardzo ważna sprawa, nie zaczynajcie jej czytać od ostatniego rozdziału, ponieważ zepsujecie sobie całą przyjemność z czytania tej książki. Polecam każdemu po nią sięgnąć, ponieważ jest one wartościową pozycją, która na długo zapada w pamięć.

Ocena końcowa: 10/10

4. milion cudownych listów - jodi ann bickley

Tytuł: Milion cudownych listów

Tytuł oryginalny: One Milion Lovely Letters

Autor: Jodi Ann Bickley

Tłumaczenie: Olga Siara

Wydawnictwo: Insignis

❝Cudowne listy to koło ratunkowe dla wszystkich, którzy cierpią i zmagają się z trudnościami, ale zamiast dać za wygraną, chcą o siebie walczyć. Książka Jodi Ann Bickley jest doskonałym lekarstwem. Nieważne, czy boli cię ciało, serce czy dusza - jej słowa cię uleczą. Jeśli czujesz, że pora się poddać, przemyśl to jeszcze raz i zajrzyj do Miliona cudownych listów. Czytając tę książkę, docenisz swoje cudwone życie i sięgniesz po jeszcze więcej❝ - Regina Brett, autorka bestsellerów Bóg nigdy nie mruga, Jesteś cudem i Bóg zawsze znajdzie ci pracę.

❝To fantastyczna książka fantastycznie utalentowanej autorki. Jestem niesamowicie dumny ze wszystkiego, co osiągnęła Jodi❝ - Ed Sheeran.

Podnosząca na duchu historia dziewczyny, która myślała, że wszystko straciła.

Kiedy Jodi Ann Bickley miała pięć lat, zmarła jej ukochana babcia. Mama Jodi zachęciła ją, by napisała listo do babci, i zapewniła, że listonosz dostarczy go do nieba.  Dziewczynka zapamiętała, jak pisanie listu pocieszyło nie tylko ją, ale i mamę. To doświadzcznie sprawiło, że jako nastolatka Jodi zaczęła pisać pełne optymizmu liściki i notki, którymi podnosiła na duchu nieznajomych.

Latem 2011 roku Jodi wiodła szczęśliwe życie. Udało się jej przezwyciężyć różne trudności, angażowała się w działalność artystyczną i z nadzieją patrzyła w przyszłość. To właśnie wtedy zachorowała na zapalenia mózgu i na długie tygodnie trafiła do szpitala.

Przykuta do łóżka i załamana, Jodi doszła do wniosku, że albo się podda, alno wykorzysta ten czas, by zdziałać coś dobrego. Założyła stronę internetową, zachęcająć tym, którym mniej lub bardziej się nie układa w życiu, by skontaktowali się z nią, a ona napisze do nich pokrzepiające listy.

Odzew był nieprawdopodobny.

Przeczytajcie inspirującą historię Jodi i jej miliona cudownych listów.

Nie do końca wiem od czego powinnam zacząć tę recenzję. Powiem szybko oraz zwięźle. Dla mnie jest to jedna z najlepszych ksiązek, które przeczytałam w tym roku. Książka jest napisana w lekki sposób, przez co czyta się ją bardzo szbko, ja praktycznie przeczytłam w dwa dni, co dla mnie jest niezwykle szybkie, aż sama się zdziwiłam. Połowa tej książki składa się z opowieści autorki o jej życiu, a kolejna z listów, które wysłała do ludzi z całego świata.Poznajemy, dzięlki temu nie tylko ciężkie życie Jodi, ale także problemy innych ludzi z całego globu, dzięki czemu dowiadujemy się, iż tak naprawdę niewiele się wszyscy od siebie różnimy, a każdy bez wyjątku ma podobne problemy do naszych. Poza tym ta minimalistyczna okładka zgarnęła moje serce. Jedynym minusem jest to, że książka jest biała, przez co szybko się brudzi, ale to tylko taki mały minusik. Za to wielkim plusem jest fakt, że pomimo prawie czterystu stron powieść w porównaniu z innumi jest leciutka, a to znacznie ułatwia sprawę, gdy chcemu ją ze sobą zabrać w podróż. Już kiedy zobaczyłam osoby, które ją polecają, a są nimi Regina Brett oraz Ed Sheeran, wiedziałam, że to będzie dobra książka, ale nie sądziałam, że aż tak dobra.

Ocena końcowa: 10/10

3. #me - joanna fabicka

Tytuł: #me

Autor: Joanna Fabicka

Wydawnictwo: YA!

❝To gotowa historia na film. Porusza najgłębsze pokłady emocji. Rani brutalnością, uwodzi szczerością, by na końcu dać nadzieję. Świetna!❝ - Agnieszka Więdłocha

Nastoletnia Sara, za duża, za gruba introwertyczka chodzącą w martensach i rozciągniętych koszulach, nie ma lekko. Na co dzień, w elitarnym liceum, mierzyć się musi z klubem durnych, uprzywilejowanych, pięknych i aroganckich (w skrócie DUPA). Po szkole skazana jest na nieobliczlną matkę. Ewa to atrakcyjna, trzęsąca miasteczkiem dziennikarka i zaawansowana alkoholiczka, która po kilku głębszych (a bywa, że i na trzeźwo) potrafi zafundować taki emocjonalny rollercoaster, że najbardziej ekstremalne kolejki górskie na świecie nie mogą się z nim równać. Sara tęskni za świętym spokojem, pełną lodówką i za ojcem, którego nie pamięta. Codziennie wysłuchuje od matki życiowych rad, że warto zapalić trawkę, wcześnie stracić dziewictwo, bo tak zdobywa się przyjaciół, i że stanowczo nie powinna tyle jeść. Kiedy pijana Ewa potrąca samochodem człowieka, Sara podejmuje walkę o siebie.

Unikam raczej polskich książek, ponieważ często czuję się zawiedziona i kojarzą mi się one z nudnymi lekturami szkolnymi. Tutaj jednak moją uwagę przyciągnął opis, pomyślałam sobie: dlaczego nie. Nie powiem, żebym się na niej całkowicie nie zawiodła, ponieważ miała ona swoje plusy, ja i minusy. Zacznę może jednak od postaci. Sara, to właśnie wokół niej kręci się akcja książki, jest piętnastoletnią dziewczyną, która ma swoje kompleksy oraz z tego co zrozumiałam ma nadwagę, a przynajmniej jest pulchna. Zajada swoje nerwy oraz stresy, a życie od zawsze daje jej nieźle w kość. W domu nie ma łatwo z matką alkoholiczką. Skoro już o niej mowa. Ewa przez całe życie czuje się nie spełniona pomimo, że jest znaną w całym miasteczku dziennikarką. Swoje smutki oraz pretensje od lat zatapia w alkoholu, mało kiedy interesuje się swoją córką. Mamy tutaj także Nicholasa, który woli gdy nazywa się go Józkiem. Chłopakowi niczego nie brakuje, a jego ojciec jest szefem telewizji, jeśli mnie pamięć nie myli. Mimo to nie jest on kolejnym zadufanym w sobie i pustym chłopczykiem, ale że nie chce spoilerować to nie powiem dlaczego. Nie są to może wszystkie postacie, o których powinnam wspomnieć, ale według mnie są tymi najważniejszymi i zostały one dla mnie idealnie wykreowane. Co do całej hisotrii oraz tego w jaki sposób została napisana, tutaj już nie jest aż tak różowo. Nie będę ukrywać, że książkę czytało mi się wolno i nie wciągała na dłuższy czas, ale mogło to być spowodowane problemem, który porusza. Akcja raz się rozpędzała po to, aby zaraz zwolnić. Ratował to jednak miejscami humor Sary, a także rzeczy, których się nie spodziewałam. Czytałam opinie na temat tej powieści, w których zarzucano jej brak realizmu, z tym muszę się po części zgodzić, ale jedynie w przypadku zakończenia, które wydawało mi się dziwne. Wątpie, aby takie rzeczy miały miejsce. Najważniejsze jednak w tej historii jest to o czym ona mówi. Porusza ona temat, o którym ostatnio często się mówi, a mianowicie alkoholizm w rodzinie. To dla mnie bardzo ważne, ponieważ sama miałam już z tym do czynienia w swoim życiu, znałam i wciąż znam ludzi, którzy musieli przez to przejść. Właśnie to było dla mnie wielkim plusem całej historii. Książka pokazuje nam także, iż wyjście z nałogu nie jest rzeczą prostą, pokazuje cierpienie dzieci uzależnionych bliskich, lecz te emocje można także przypisać osobom bliskim. 

Ocena końcowa: 6/10

2. pieśń dla elli grey - david almond

Tytuł: Pieśń dla Elli Grey

Tytuł Oryginalny: A Song For Ella Grey

Autor: David Almond

Tłumaczenie: Karol Sijka

Wydawnictwo: Zielona Sowa

To historia pierwszej miłości - miłości, która przyciąga pradawne, mityczne siły. Miłości, która prowadzi Ellę, Orfeusza i Claire ku bramom śmierci, a nawet dalej.

Świat i wszystko,

co się w nim

znajduje, to jedna

niewiarygodna pieśń.

A nasze zadanie

jest proste - musimy

ją tylko zaśpiewać.

Do dziś dnia nie wiem do końca, co mam myśleć na temat tej książce, a wiele pytań wciąż pozostaje bez odpowiedzi. Postanowiłam zacząć od jej plusów, któych niestety, ale jest niewiele. Po pierwsze książkę czytało mi się bardzo lekko oraz szybko. Tak naprawdę nie zdawałam sobie nawet sprawy z tego jak wiele byłam w stanie przeczytać w krótkim czasie. Po drugie narratorem całej opowieści była nie tytułowa, a zarazem główna bohaterka, a jej najlepsza przyjaciółka. Sprawiło to, że można było spojrzeć na wszystkie zdarzenia z zupełnie innej perspektywy. Sądzę, że gdyby całą historię opowiadała Ella ta książka okazałaby się jeszcze gorszą pozycją. Po trzecie przypadło mi do gustu przedstawienie mitu o Orfeuszu oraz Eurydyce we współczesnym świecie. Dwiema ostatnimi rzeczami była okładka, która od razu przyciągnęła moją uwagę oraz opis, który bardzo zachęcił mnie do przeczytania, ale na tym plusy się niestety kończą. Cała reszta niestety, ale mi osobiście nie przypadła ani trochę do gustu. Nie podoba mi się to jak autor wykreował głównych bohaterów. Co do Orfeusza nie mam żadnych zastrzeżeń, pomimo że był bardzo dziwny, to nie miałam co do jego postaci żadnych pytań, które mnie nurtowały, a na które nie udało mi się znaleźć odpowiedzi. Niestety, jeśli chodzi o Ellę oraz Claire to tu coś Davidowi nie wyszło. Ja rozumiem, że czasem ludzie zachowują się, jakby wciąż byli dziećmi, jest to da mnie całkiem naturalne i każdy ma do tego prawo, lecz w przypadku głównej bohaterki to zjawisko trwa cały czas w mojej opinii. Przez większość trwania książki zastanawiałam się, czy nie jest ona przypadkiem na coś chora, ponieważ jej zachowanie oraz postępowanie było dla mnie dziecinne. Jeśli zaś chodzi o Claire przez cały czas zastanawiałam się nad jej orientacją, ponieważ jej relacja ze swoją najlepszą przyjaciółką była dla mnie niecodzienna. Wiadome było nam, iż dziewczyna ją kocha i jest o nią chorobliwie zazdrosna, ale jaki to był typ miłości już nam niepowiedziano. Ukazanie pierwszej miłości też nie było dla mnie najlepszym wykonaniem. Spotkałam się z wieloma książkami, w których ten motyw był ukazany i ta niestety prezentuje się dla mnie najsłabiej ze wszystkich. Wydaje mi się ona być bardzo dziecinna oraz niemożliwa. Pomimo jakiś tam uroków, powinna być ona chociaż trochę realistyczna, a tymczasem była jak z bajek dla dzieci. W moich oczach tak właśnie przedstawia się historia Elli oraz Orfeusza. Może źle zrozumiałam ich historię, tego nie wiem, ale wiem za to, że nie mam ochoty sięgać po tę książkę po raz kolejny nigdy więcej.

Ocena końcowa: 4/10

1. światło - jay asher

Tytuł: Światło

Tytuł oryginalny: What Light

Autor: Jay Asher

Tłumaczenie: Maria Smulewska

Wydawnictwo: Rebis

❝Światło to poruszająca powieść [...] o drugiej szansie i o tym, jak się nauczyć postrzegać ludzi takimi, jacy są. [...] Czytając tę cudowną historię miłosną, śmiałam się, płakałam, trzymałam za nich kciuki i - tak, całkowicie się w nich zakochałam❝ - Jennifer Niven, autorka bestselleru Wszystkie jasne miejsca

❝Piękna opowieść o miłości i wybaczeniu❝ - Stephen Chbosky, autor zekranizowanej powieści Charlie

Sierra prowadzi podwójne życie, a jego rytm wyznaczają święta Bożego Narodzenia. Jedno to życie w Oregonie na rodzinnej plantacji drzewek choinkowych. Drugie to życie świąteczne, kiedy przychodzi czas ich sprzedaży i wszyscy przenoszą się na miesiąc do Kalifornii. Gdy podczas jednej ze świątecznych podróży poznaje Caleba, wszystko się zmienia.

Calebowi daleko do idealnego chłopaka. Kiedyś popełnił ogromny błąd, którego cenę wciąż płaci. Sierra potrafi w nim jednak zobaczyć nie tylko jego przeszłość i jest gotowa zrobić wszystko, by pomóc mu odzyskać wiarę w siebie. Sierra i Caleb odkrywają coś, co może przezwyciężyć nieporozumienie, podejrzliwość i niechęć, które narastają wokół nich: prawdziwą miłość.

Ja wiem, że mamy już wiosnę i już zaraz jest Wielkanoc, a ja tu wyskakuję z bożonarodzeniową książką, ale nie robię tego bez powodu. Nie chodzi tu nawet o to, że nie posiadam innej powieści, którą mogłabym zrecenzować, ja po prostu pokochałam tę historię, która zawładnęła moim sercem i jestem pewna, iż jeszcze nie raz po nią sięgnę. Nie będę ukrywać, że jest to taka typowo młodzieżowa książka, nad którą nie trzeba się dużo zastanawiać, coś co można przeczytać w jeden wieczór, ale jest to także książka, która ma przesłanie, przynajmniej dla mnie. Ludzie w dzisiejszych czasach patrzą na przeszłość innych, nie przyjmą do swojej świadomości, że ktoś mógł się zmienić. Historia Caleba oraz Sierry pokazuje nam, że jednak warto dać innym drugą szansą, ponieważ mogą  zmienić się na lepsze. Sądzę, iż właśnie dlatego tak bardzo pokochałam tę książkę, chociaż parę innych rzeczy też mogło się do tego przyczynić, ale nie chcę spoilerować. Co do zakończenia całej historii to powiem jedno: potrzebuję kontynuacji tej książki, ponieważ jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów, jak dalej potoczy się ich związek, czy przetrwa. Na koniec jeszcze jedna rzecz, o której muszę wspomnieć, czyli ta piękna oprawa graficzna, która sprawiła, że wybrałam tę książkę spośród innych o motywie świątecznym. Kto mnie zna, wie jak często mam zastrzeżenia, co do okładek książek, a tu proszę miła odmiana, co mnie bardzo cieszy. Te kolory, choinki, światełka to wystarczy, abym straciła głowę i nawet nie sięgała po opis, a zamówiła daną powieść.

Ocena końcowa: 10/10

0. witaj w moim świecie!

Chciałabym was przywitać w moim, małym książkowym świecie. Recenzje pisałam kiedyś na Wattpadzie, ale nie było to nic wielkiego i prędzej, czy później je usuwałam, a dziś chciałabym zacząć wszystko od nowa. Blog nie wygląda jeszcze dobrze, a pierwsze recenzję też zapewne nie będą świetnej jakości, ale z czasem postaram się wszystko poprawić. Liczę na wasze wsparcie oraz pomoc w odnalezieniu się w tym świecie. Pierwsza recenzja pojawi się już niebawem.